Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2009

ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!!!!!










Σε ολους και ολες τις φίλες που επισκέπτονται το μπλόκ μου


ας περάσουν μια βολτούλα απο εδώ να πάρουν οποιο απο τα τρεία

δωράκια θέλουν  λόγο των γιορτών,και σας ευχομαι ..ΥΓΕΙΑ ...ΑΓΑΠΗ..ΕΙΡΗΝΗ..  Σε ολο

τόν Πλανήτη!!!Να περάστε ομορφα Χριστούγεννα...ειτε θα βρίσκεστε εντός ...ειτε απομακρυνθείτε

απο τις πόλεις!!Να προσέχετε να μην πιείτε πολύ ...να οδηγείτε χωρίς να τρέχετε...και να βρεθείτε

πάλι ολοι μαζί εδώ στην παρεα μας!!

ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!!!!!


Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2009

Oι σκέψεις μου!!




H νύχτα ξυπνά τις σκεψεις μου!!



δεν μπορώ ποιά να κοιμηθώ...μα ουτε καθαρά να σκεφθώ..






Εικόνες περνούν μπροστα απο το μυαλό μου!!


Ναι ειναι του παρελθόντος.Αναμνήσεις πολλές


και ανάκατες..πικρές και καλές!!






Εικόνες και γεγονότα το ενα ακολουθει το αλλο!!


ω!Μα ναί!!Δεν πονάει τίποτε απ ολα αυτά που βλέπω!!


Η καρδιά βρίσκεται αλλού πολύ μακρυά απ ολα αυτά


τα γεγονότα, που κάποτε την πλήγωναν!!


Τίποτε σημάδια δεν εχουν μείνει ποιά!!






Ειναι μια καρδιά γεμάτη απο αγάπη


Ειναι τόσο ομορφο η καρδιά να γαληνεύει!!


Ενα χέρι ...ειναι τόσο ζεστο..τόσο κοντινό..


Μα βέβαια..δεν ειναι αλλο χέρι..παρά το χέρι


του αγαπημένου μου .Αυτο το χέρι με γεμίζει ζεστασιά


αγαπη ασφάλεια!!Καληνύχτα Κωστή μου!!











Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009

Slow Dance..

 Ειναι πολύ ομορφα να μιλαμε για αγάπη,για ερωτα ,για συναισθήματα πολυ τρυφερά!!
Μόνο που δεν υπάρχουν μόνο αυτά!!Τρυγύρω μας υπάρχει και ο ανθρώπινος πόνος..
που δεν κοιτάει ηλικία και φύλο!!Εναν τέτοιο  πόνο θα ηθελα να αναρτήσω ..απο μια μικρούλα
που πάσχει απο καρκίνο,και οι γιατροί της δίνουν ζωή μόνο 6 μήνες!Αυτό το κοριτσάκι εγραψε ενα ποίημα,το οποίο εμένα προσωπικά με εκανε και εκλαψα,με συγκλονισε,αλλά δυστυχώς αυτή ειναι η ζωή !!Μαυρη και ασπρη οψη!!Διαβάστε το...


Παρακολούθησες ποτέ παιδιά στο λούνα-πάρκ?
ή άκουσες την βροχή να πέφτει στο χώμα?
Παρακολούθησες το τρελό πέταγμα μιας πεταλούδας?
Χάζεψες τον ήλιο καθώς ξεθωριάζει η νύχτα?



Καλύτερα να χαλαρώσεις.
Μην χορεύεις τόσο γρήγορα.
Η ζωή είναι μικρή.
Η μουσική δεν κρατάει για πάντα.



Τρέχεις αλαφιασμένος κάθε μέρα?
Όταν ρωτάς κάποιον «πως είσαι?»
Ακούς την απάντηση?
Όταν τελειώνει η μέρα πέφτεις στο κρεβάτι αγκαλιά με σκέψεις για εκατοντάδες δουλειές που στριφογυρίζουν στο κεφάλι σου?



Καλύτερα χαλάρωσε.
Μην χορεύεις τόσο γρήγορα.
Η ζωή είναι μικρή.
Είπες ποτέ στο παιδί σου «θα το κάνουμε αυτό αύριο» και μέσα στην βιασύνη σου δεν είδες την λύπη του?



Έχασες επαφή? Άφησες μια καλή φιλία να πεθάνει επειδή ποτέ δεν είχες τον
χρόνο να πάρεις ένα τηλέφωνο και να πεις «γεια!»
Καλύτερα χαλάρωσε.
Μην χορεύεις τόσο γρήγορα.



Η ζωή είναι μικρή
Η μουσική δεν κρατάει για πάντα.
Όταν τρέχεις παλαβωμένα για να πας κάπου χάνεις τη μισή χαρά της διαδρομής.
Είναι σα να πετάς ένα δώρο που δεν άνοιξες…



Η ζωή δεν είναι αγώνας ταχύτητας.
Γι’ αυτό χαλάρωσε.
Άκου την μουσική Πριν τελειώσει το τραγούδι.....

Αυτό είναι ένα ακόμη μάθημα ζωής από ένα παιδί!Καλο μεσημέρη φίλοι μου!!





Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2009

Εισαι οτι αγαπώ!!














Τα μάτια σου μωρο μου σαν κοιτώ

σου μιλώ και σου γελώ...

Τα χείλη σου φιλώ..

Θεέ μου πόσο σ αγαπώ..

Τα  χέρια σου σφυκτά κρατώ..

Το κορμί σου λαχταρώ..

σαν Θεό μου σ αγαπώ..

Εισαι οτι αγαπώ,

και για σενα μόνο ζω..

Κάθε λέξη σου κρατώ,

στην καρδιά μου φυλακτό!!!

Κάθε μέρα καρτερώ

ενα χάδι σου ζεστό,

λίγη αγάπη να χαρώ,

ενα ονειρο γλυκό

Εισαι να ξέρεις το αλλο

μου μισο!!!



























Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009

Ένα όνειρο για να ξυπνήσουμε... ή αλλιώς να μάθουμε να νιώθουμε ευγνωμοσύνη..



Είδα στον ύπνο μου πως επισκέφθηκα τον Παράδεισο και ένας Άγγελος ανέλαβε να με ξεναγήσει. Περπατούσαμε δίπλα-δίπλα σε μια τεράστια αίθουσα γεμάτη με Αγγέλους. Ο άγγελος οδηγός μου σταμάτησε μπροστά στον πρώτο σταθμό εργασίας και είπε :
  Αυτό είναι το Τμήμα Παραλαβής. Εδώ παραλαμβάνουμε όλες τις αιτήσεις που φτάνουν στον Θεό με τη μορφή προσευχής.

Κοίταξα γύρω-γύρω στον χώρο. Έσφυζε από κίνηση, με τόσους πολλούς Αγγέλους να βγάζουν και να ταξινομούν αιτήσεις γραμμένες σε ογκώδη στοίβες από χαρτιά και σημειώματα, από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Μετά, προχωρήσαμε σε ένα  μακρύ διάδρομο, μέχρι που φτάσαμε στον δεύτερο σταθμό. Ο άγγελος μου είπε :
 Αυτό είναι το Τμήμα Συσκευασίας και Παράδοσης. Εδώ οι χάρες και οι ευχές που έχουν ζητηθεί προωθούνται και παραδίδονται σε αυτούς που τις ζήτησαν.

Πρόσεξα και πάλι πόση κίνηση είχε και εδώ. Αμέτρητοι Άγγελοι πηγαινοέρχονταν δουλεύοντας σκληρά, αφού είχαν ζητηθεί τόσες πολλές επιθυμίες και συσκευάζονταν για να παραδοθούν στη γη.

Τέλος, στην άκρη ενός μακρύ διαδρόμου, σταματήσαμε στην πόρτα ενός πολύ μικρού σταθμού. Προς μεγάλη μου έκπληξη μόνο ένας Άγγελος καθόταν εκεί, χωρίς να κάνει ουσιαστικά τίποτα.
  Αυτό είναι το Τμήμα των Ευχαριστιών  μου είπε σιγανά ο φίλος άγγελός μου. Έδειχνε λίγο ντροπιασμένος.
 Πως γίνεται αυτό; Δεν υπάρχει δουλειά εδώ, ρώτησα.
 Είναι λυπηρό, αναστέναξε ο Άγγελος. Αφού παραλάβουν τις χάρες τους οι άνθρωποι, πολύ λίγοι στέλνουν ευχαριστήρια.
 Πως μπορεί κάποιος να ευχαριστήσει τον Θεό για τις ευλογίες που παρέλαβε, ρώτησα πάλι.
 Πολύ απλά, απάντησε. Χρειάζεται μόνο να πεις: Ευχαριστώ Θεέ μου!
 Και για τι ακριβώς πρέπει να ευχαριστήσουμε;
 Αν έχεις τρόφιμα στο ψυγείο σου, ρούχα στην πλάτη σου, μια στέγη πάνω απ’ το κεφάλι σου και ένα μέρος για να κοιμηθείς… είσαι πλουσιότερος από το 75% αυτού του κόσμου.
 Αν έχεις χρήματα στην τράπεζα, στο πορτοφόλι σου και λίγα κέρματα σ’ ένα πιατάκι… είσαι ανάμεσα στο 8% των ανθρώπων που ευημερούν.
 Αν ξύπνησες σήμερα το πρωί με περισσότερη υγεία από ότι αρρώστια… είσαι πιο ευλογημένος από όσους δεν θα επιζήσουν καν ως αυτή τη μέρα.
 Αν ποτέ δεν βίωσες την εμπειρία του φόβου του πολέμου, της μοναξιάς της φυλακής, της αγωνίας του βασανισμού και της σουβλιάς της πείνας… είσαι μπροστά από 700 εκατομμύρια ανθρώπους αυτής της γης.
 Αν μπορείς να προσευχηθείς σε έναν ναό, χωρίς το φόβο της επίθεσης, της σύλληψης ή της εκτέλεσης… θα σε ζηλεύουν σίγουρα περίπου 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο.
 Αν οι γονείς σου είναι ακόμα ζωντανοί και είναι ακόμα παντρεμένοι… είσαι σπάνιος.
 Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι σου ψηλά και να χαμογελάς… δεν είσαι ο κανόνας, είσαι η εξαίρεση για όλους όσους ζουν μέσα στην αμφιβολία και στην απόγνωση.
 Και αν διαβάζεις τώρα αυτό το μήνυμα, μόλις έλαβες μια διπλή ευλογία, γιατί σου το έδωσε κάποιος που σ’ αγαπάει και γιατί είσαι πιο τυχερός από 2 δισεκατομμύρια ανθρώπους, που δεν ξέρουν καν να διαβάζουν.

 Κατάλαβα. Και τώρα τι κάνω; Πώς μπορώ να αρχίσω;
 Να πεις καλημέρα , μου χαμογέλασε ο άγγελός μου. Να μετρήσεις τις ευλογίες σου και να περάσεις αυτό το μήνυμα και σε άλλους ανθρώπους, για να τους θυμίσεις πόσο ευλογημένοι είναι.
 Και μην ξεχάσεις να στείλεις το ευχαριστήριό σου...
Aυτό μου το εστειλλαν σε μέιλ,και εγώ με την σειρά μου το γράφω σε σας!!
Την καλησπέρα μου σε ολους σας την αγάπη μου και τα φιλιά μου!!
Και αν αναρωτιέστε γιατι χάθηκα..πάλι μου χάλασε ο υπολογιστής μου!!!Ας ευχηθούμε οτι θα παραμείνει οπως εχει τώρα!!Μου λείψατε φίλοι μου!!














Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

Μια φορά και εναν καιρό!!!









Ένα παραμυθάκι σήμερα, ελπίζω να μη σας κουράσω....
    
Ήταν μια κόρη μια φορά όμορφη, μετρημένη
έκανε χίλια όνειρα μα ήταν λυπημένη.
Φοβότανε ν' αγαπηθεί μα και να αγαπήσει
φοβόταν να μην προδωθεί φοβόταν μη λυγίσει.

Έψαχνε να βρει μια σπηλιά μακριά από την καρδιά της
να κρύψει μες στα σκοτεινά όλα τα όνειρά της.
Τα 'χε μαζέψει στην ποδιά διπλά σφιχτοδεμένα
κι ανέβηκε χίλια σκαλιά μετρώντας τα χαμένα…

Στο τελευταίο το σκαλί στάθηκε μαγεμένη
γλυκό ολόφωτο πρωί μπροστά της ανατέλλει.
Ήλιος γελά στις φυλλωσιές σ' ένα μικρό δασάκι
με ανθισμένες κερασιές και δροσερό νεράκι.

Διψούσε κι όπως έσκυψε τα χείλη της να βρέξει,
μέσα το ρυάκι αντίκρισε την ίδια της τη σκέψη.
Ζεστό αεράκι φύσηξε χάιδεψε τα μαλλιά της
στους ώμους της ακούμπησε και ρίγησ' η καρδιά της.

Κρύσταλλο είναι το νερό, τις χούφτες της παγώνει
διάφανο και καθαρό τα μάτια της βουρκώνει.
Ανάμεσα απ' τα δάχτυλα νερό και δάκρυ στάζει,
τη χάιδεψε στα μάγουλα ο ήλιος κι ησυχάζει.

Σαν το φιλί το ένοιωσε, σκίρτησε η καρδιά της
την πλάνεψε τη λύγισε, κι έλυσε την ποδιά της!!
....ξεχύθηκαν τα όνειρα και σαν πουλιά πετούνε
γύρω της φτερουγίζουνε παίζουν και τραγουδούνε:

Όμορφη είναι η χαρά κι η αγάπη που ποθούμε,
όμορφα και τα όνειρα, όμορφα κι ας πονούνε..
Αννα!!Καλό σας βράδυ!!!





Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009

Ενα τραγούδι αφιερωμένο

σε ολους εσάς που νοιώθετε


την αγάπη!!Εις το ονομα της αγάπης τελικα..

Αφιερωμένο !!


Αχ ..... να σου δώσω τον ήλιο
ο ήλιος τη νύχτα χάνεται.
Να σου δώσω τα αστέρια
τα αστέρια τη μέρα χάνονται.
Γι' αυτό θα σου δώσω την αγάπη μου
που δεν θα χαθεί ποτέ! 

 
Όσους θησαυρούς του κόσμου κι αν μου χαρίσουν,
δεν θα τους ανταλλάξω ποτέ με σένα!
Εσύ είσαι ο πιο ακριβός!
Όσα λόγια αγάπης κι αν μου πουν,
δεν θα φτάσουν ποτέ τη δική σου αγάπη για μένα!
Εσύ είσαι η ίδια η αγάπη!
Δεν θέλω ούτε τη γη ολόκληρη να μου τάξουν,
ούτε τον ουρανό με τ' άστρα! Εσύ είσαι κάτι παραπάνω από όλα αυτά!
Είσαι το αστέρι της ζωής μου, που με καθοδηγεί!
Να ξέρεις ότι σ' αγαπώ πιο πολύ απ' όσο νομίζεις! 













Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

θά γίνω...











Για σένα θα γίνω







θάλασσα να με ονειροπολείς..






φεγγάρι να σε φωτίζω..






Ανεμος να σε παίρνω






σε ταξίδια μακρυνά..






Θα γίνω ηλιος






να ζεσταίνω το κορμί σου,






Και οταν θα ειμαστε πολύ κοντά..






θα γίνω δροσια πρωινή






στα χείλη σου..






Θα γίνω η ταραχή και οι χτύποι






της καρδιάς σου!!!






Θα γίνω η ανάσα στην ηδονή σου






θα γίνω η φωνή σου...την υστατη στιγμή






Θα γίνω λουλούδι να σε γεμίζω






μυρωδια και χρώμα ...να ειναι πολύχρωμη η ζωή σου






Σ ΑΓΑΠΩ  ΚΩΣΤΗ ΜΟΥ...

















Επίσης μπορείτε να βλέπετε και το http://annafrank-annafrank.blogspot.com/2009/11/blog-post_22.html

απ οπου μπορείτε να χρησιμοποιήστε εικόνες για το μπλοκ σας για το φορουμ σας

για οποια ιστοσελίδα εχετε.Να εχετε μια υπέροχη Κυριακή!!

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2009

Θέλω να σου πώ...






Aισθάνομαι νοιώθω οτι ειμαι ετοιμη

να σμίξω μαζί με ολους αυτούς,

που οι λέξεις τους σε ταξιδεύουν

ταξίδι μακρυνό ...με αυτούς που οι στοίχοι

τους μιλάνε για σένα καρδιά μου..

Μαγεύομαι μαζί τους και μου αρέσει να μιλώ για σένα!!

Γιατι εσύ μου δίνεις νόημα και χρώμα στην ζωή μου!!

Θέλω να σου πω πως ξυπνώ μονάχα για να σ αγαπώ..

Γιατι και εγω οπως οι ποιητές

ανοιξα τα μάτια μου μια μέρα

και τότε κατάλαβα πριν σε γνωρίσω δεν ζούσα...

απλα καρτερούσα εσένα!!Να με πιάσεις απο το χέρι

και να με βγάλλεις στο ΦΩΣ!

Ελπίζω τώρα που γνωρίζω τι περίμενα τόσα χρόνια

στην ζωή μου,να με δεχτούν στην παρέα τους

εχω τόσα πολλά να καταθέσω,εχω πολλά να πώ..

Καληνύχτα σε ολους τους φίλους/ες μου...





Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

Ταξίδι με ποιήματα του Καβάφη με το τραμ της Αλεξάνδρειας...το ταξίδι εχει γίνει..η προβολή γίνεται τώρα...


Ένα αλλιώτικο δρομολόγιο έκανε το τραμ της Αλεξάνδρειας την περασμένη Παρασκευή, το οποίο θα επαναληφθεί και την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου, συντροφιά με τα ποιήματα του ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη.

Από το σταθμό Ραμλίου μέχρι τη Βικτώρια, και με σύνθημα «Ταξίδι με τον Καβάφη», οι λάτρεις της Καβαφικής ποίησης έζησαν στην ατμόσφαιρα του Αλεξανδρινού ποιητή, γυρίζοντας το ρολόι του χρόνου αρκετές δεκαετίες πριν, όταν ο σπουδαίος Ελληνας ποιητής παρέα με το φίλο του Άγγλο συγγραφέα Ε.Μ.Φόρστερ μελετούσαν μέσα από τις διαδρομές του τραμ, την αγαπημένη τους πόλη, την καθημερινότητα και τους ανθρώπους της.

Κατά τη διάρκεια της πρωτότυπης αυτής εκδήλωσης του «ταξιδιού», διαβάστηκαν ποιήματα του Καβάφη στα Ελληνικά, στα Αγγλικά, τα Γαλλικά, τα Ιταλικά, τα Αραβικά με τη συνοδεία του παραδοσιακού ούτι.

Για την εκδήλωση, συνεργάστηκαν το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού της Αλεξάνδρειας με τον πρόεδρο της Επιτροπής Φίλων της Αλεξανδρινής Βιβλιοθήκης, στο πλαίσιο του 1ου Φεστιβάλ της Αλεξάνδρειας.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

Aφιερωμένο στήν μνήμη  τού σπουδαίου ποιητή μας..που μου αρέσει πάρα πολύ..

Και κατά δεύτερον η γεννέτειρά μου ειναι η Αλεξάνδρεια...

Κάποια απο τα ποιήματά του

Όσο μπορείς

Όσο μπορείς

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την,
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μιά ξένη φορτική.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Θάλασσα του πρωϊού

Θάλασσα του πρωϊού

Εδώ ας σταθώ. Κι ας δω κ' εγώ την φύσι λίγο.
Θάλασσας του πρωϊού κι ανέφελου ουρανού
λαμπρά μαβιά, και κίτρινη όχθη· όλα
ωραία και μεγάλα φωτισμένα.
Εδώ ας σταθώ. Κι ας γελασθώ πως βλέπω αυτά
(τα είδ' αλήθεια μια στιγμή σαν πρωτοστάθηκα)·
κι όχι κ' εδώ τες φαντασίες μου,
τες αναμνήσεις μου, τα ινδάλματα της ηδονής.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Λόγος και Σιγή

Λόγος και Σιγή

Αζά καν ελκαλάμ μιν φάντα, ασσουκούτ μιν ζαχάμπ.
		ΑΡΑΒΙΚΗ ΠΑΡΟΙΜΙΑ
«Είναι χρυσός η σιωπή και άργυρος ο λόγος.»

Τις βέβηλος προέφερε τοιαύτην βλασφημίαν;
τις χαυνωθείς Ασιανός παραιτηθείς εις μοίραν
τυφλήν, βωβήν, τυφλός, βωβός; Ποίος οικτρός παράφρων
ξένος τη ανθρωπότητι, την αρετήν υβρίζων,
χίμαιραν είπε την ψυχήν, και άργυρον τον λόγον;
Το μόνον μας θεοπρεπές δώρημα, περιέχον
τα πάντα - ενθουσιασμόν, λύπην, χαράν, αγάπην·
εν τη ζωώδει φύσει μας ανθρώπινον το μόνον!
     Συ όστις τον αποκαλείς άργυρον, δεν πιστεύεις
το μέλλον, λύον την σιγήν, μυστηριώδες ρήμα.
Συ εν σοφία δεν τρυφείς, πρόοδος δεν σε θέλγει·
με την αμάθειαν - χρυσήν σιγήν - ευχαριστείσαι.
Νοσείς. Είν' η αναίσθητος σιγή βαρεία νόσος,
ενώ ο Λόγος ο θερμός, ο συμπαθής, υγεία.
Σκιά και νυξ είν' η Σιγή· ο Λόγος, η ημέρα.
Ο Λόγος είν' αλήθεια, ζωή, αθανασία.
     Λαλήσωμεν, λαλήσωμεν - σιγή δεν μας αρμόζει
αφού εις το ομοίωμα επλάσθημεν του Λόγου.
Λαλήσωμεν λαλήσωμεν - αφού λαλεί εντός μας
η θεία σκέψις, της ψυχής άυλος ομιλία.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2009

Xειμώνιασε!!











Xειμώνας...
Το μοναδικό φώς στον ουρανό
ειναι ενα αστέρι φωτεινό
Ενα αστέρι που καλύπτεται κάθε φορά
  με ανθρώπινη αγάπη ..Ενα αστερι που θέλει
να μας χαρίσει με το δικό του φώς
αγάπη σ ολο τον Πλανήτη...
Χειμώνας και πάλι ηρθε
απλώνοντας το κρύο του..
μέσα στα σύννεφα
και σ ολον τον ουρανό..
Χειμώνας και εγώ κοιτώντας ψηλά στον ουρανό
κάτι αρχισε να με τυλίγει!Δεν ηταν τίποτε αλλο
παρά μια νιφάδα απο χιόνι..
που ελιωσε στο χέρι μου..
Ναι ειναι αλήθεια!!Αρχισε ο χειμώνας βρε παιδια
Ασπρισε ο τόπος σε ορισμένα μέρη της Ελλάδος!!
Η χιονόπτωση αρχισε..δειλά δειλά...
Χειμώνας..
Το άσπρο τοπίο πολύ φωτεινό..
Το ζεστό χιόνι βγαλμένο από τις
ψυχές των ανθρώπως μας κάλυψε. Όλη
η αγάπη, ο πόνος και η λύπη ήταν
πολλά ώστε να μην χωρούν πλέον άλλα
μέσα μας.
Χειμώνας
το χιόνι λιώνει!!
Μα ξανα ερχεται..
Σύννεφα έρχονται
απο εκεί και το αστέρι μόνο του
παλεύει. Παλεύει να επαναφέρει την
αγάπη που έχει χαθεί, μα είναι μόνο
του. Το χιόνι έπεσε και πάλι..Καλο χειμώνα να εχουμε !!
ΥΣ.Αυτό που αξίζει στην ζωή μας ειναι μόνο η αγάπη!!!
Αυτή που στο ακουσμά της ολα ανθίζουν ολα λάμπουν!!!

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2009

Ανεμοστροβιλος!!!




 

Ηρθες σαν ανεμοστροβιλος

με ενα πλατυ χαμογελο

εμεις οι δυο αγκαλια,με χάδια και φιλιά,

χαιρόμαστε μαζί την κάθε μας στιγμή..

Καθόμουν κάτω στην τριανταφυλλιά,

μοσχοβολούσε,και την μυριζαν ακόμα

και τα πουλια...

Ζήσαμε μαζι στιγμές ευτυχίας

που δεν της ξεχνω ποτέ..

Ποια πλουτη ..μπορουν να ανταμείψουν

τις ομορφες στιγμές μας...

Μα οταν ερχόταν η στιγμή

που θα εφευγες απο κοντά μου,

ολα σκοτεινιαζαν τρυγύρω μου

Μα πώς κάνεις ετσι?

Και αυριο μέρα ειναι μωρό μου

πάλι μαζί θα ειμαστε,και μ ενα φιλί

εφευγαν ολες οι συνεφιές

που ειχα στην ματιά μου!!

Για πάντα ειμαστε μαζί

σαν αυτοκολητάκια

και ειμαστε χαρούμενοι

σαν δυο μικρα παιδάκια.